lunedì, Ottobre 25, 2021
spot_imgspot_imgspot_imgspot_img
HomeArticoliLe stelle polari - Thuban e Canopo nel mito

Le stelle polari – Thuban e Canopo nel mito

Sezione 16 – Informazioni su Indra

बृहस्पतिरुवाच ।
त्वमग्ने सर्वदेवानां मुखं त्वमसि हव्यवाट् ।
त्वमन्तः सर्वभूतानां गूढश्चरसि साक्षिवत् ॥१॥
bṛhaspatir uvāca |
tvam agne sarvadevānāṃ mukhaṃ tvam asi havyavāṭ |
tvam antaḥ sarvabhūtānāṃ gūḍhaś carasi sākṣivat ||1||

Brihaspati disse: “O Agni, tu sei la bocca di tutti i Deva, tu trasporti l’offerta, tu sei la fine di tutti gli esseri e come un testimone agisci in segreto.

त्वामाहुरेकं कवयस्त्वामाहुस्त्रिविधं पुनः ।
त्वया त्यक्तं जगच्चेदं सद्यो नश्येद्धुताशन ॥२॥
tvām āhur ekaṃ kavayas tvām āhus trividhaṃ punaḥ |
tvayā tyaktaṃ jagac cedaṃ sadyo naśyed dhutāśana ||2||

I sapienti affermano che sei unico e allo stesso tempo dicono che sei triplice. O consuma offerte, privo della tua presenza questo universo è subito annientato.

कृत्वा तुभ्यं नमो विप्राः स्वकर्मविजितां गतिम् ।
गच्छन्ति सह पत्नीभिः सुतैरपि च शाश्वतीम् ॥३॥
kṛtvā tubhyaṃ namo viprāḥ svakarma vijitāṃ gatim |
gacchanti saha patnībhiḥ sutair api ca śāśvatīm ||3||

I savi, prostrandosi davanti a te, ottenuto il fine delle loro azioni, con le mogli e i figli raggiungono la regione eterna.

त्वमेवाग्ने हव्यवाहस्त्वमेव परमं हविः ।
यजन्ति सत्रैस्त्वामेव यज्ञैश्च परमाध्वरे ॥४॥
tvam evāgne havyavāhas tvam eva paramaṃ haviḥ |
yajanti satrais tvām eva yajñaiś ca paramādhvare ||4||

O Agni, tu sei colui che riceve l’offerta, tu sei la suprema oblazione, con offerte a te si sacrifica nel supremo dei riti.

सृष्ट्वा लोकांस्त्रीनिमान्हव्यवाह;
प्राप्ते काले पचसि पुनः समिद्धः ।
सर्वस्यास्य भुवनस्य प्रसूति;
स्त्वमेवाग्ने भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥५॥
sṛṣṭvā lokāṃs trīn imān havyavāha;
prāpte kāle pacasi punaḥ samiddhaḥ |
sarvasyāsya bhuvanasya prasūtis;
tvam evāgre bhavasi punaḥ pratiṣṭhā ||5||

O veicolo dell’offerta, o Agni, creati i tre luoghi a tempo debito ardendo li bruci, tu sei l’origine di tutti i viventi, tu di nuovo ne sarai il ricovero.

त्वामग्ने जलदानाहुर्विद्युतश्च त्वमेव हि ।
दहन्ति सर्वभूतानि त्वत्तो निष्क्रम्य हायनाः ॥६॥
tvām agne jaladān āhur vidyutaś ca tvam eva hi |
dahanti sarvabhūtāni tvatto niṣkramya hāyanāḥ ||6||

O Agni, tu sei colui che lampeggia tra le nuvole, tu bruci tutti gli esseri, da te partono gli anni.

त्वय्यापो निहिताः सर्वास्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु पावक ॥७॥
tvayy āpo nihitāḥ sarvās tvayi sarvam idaṃ jagat |
na te ‘stv aviditaṃ kiṃ cit triṣu lokeṣu pāvaka ||7||

O purificatore, in te sono collocate tutte le acque, l’intero universo è in te, nei tre luoghi nulla ti è sconosciuto.

स्वयोनिं भजते सर्वो विशस्वापोऽविशङ्कितः ।
अहं त्वां वर्धयिष्यामि ब्राह्मैर्मन्त्रैः सनातनैः ॥८॥
svayoniṃ bhajate sarvo viśasvāpo ‘viśaṅkitaḥ |
ahaṃ tvāṃ vardhayiṣyāmi brāhmair mantraiḥ sanātanaiḥ ||8||

Ognuno gode della propria origine, senza timore entra nell’acqua, ti renderò forte con gli eterni Mantra di Brahma.”

शल्य उवाच ।
एवं सतुतॊ हव्यवाहॊ भगवान कविर उत्तमः ।
बृहस्पतिम अथॊवाच परीतिमान वाक्यम उत्तमम ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं सत्यम एतद बरवीमि ते ॥९॥
śalya uvāca
evaṃ stuto havyavāho bhagavān kavir uttamaḥ |
bṛhaspatim athovāca prītimān vākyam uttamam |
darśayiṣyāmi te śakraṃ satyam etad bravīmi te ||9||

Shalya disse: “Così propiziato, il veicolo dell’offerta, quel Bhagavan, il supremo tra i savi, felice disse a Brihaspati, le seguenti parole:

प्रविश्यापस्ततो वह्निः ससमुद्राः सपल्वलाः ।
आजगाम सरस्तच्च गूढो यत्र शतक्रतुः ॥१०॥
praviśyāpas tato vahniḥ sa samudrāḥ sa palvalāḥ |
ājagāma saras tac ca gūḍho yatra śatakratuḥ ||10||

“Così sia.” Allora il fuoco entrò nelle acque degli oceani e dei laghi, così giunse al lago dove il Shatakratu si nascondeva.

अथ तत्रापि पद्मानि विचिन्वन्भरतर्षभ ।
अन्वपश्यत्स देवेन्द्रं बिसमध्यगतं स्थितम् ॥११॥
atha tatrāpi padmāni vicinvan bharatarṣabha |
anvapaśyat sa devendraṃ visamadhyagataṃ sthitam ||11||

O toro dei Bharata, cercando tra i loti, immobile nascosto dentro uno stelo scorgeva il sovrano dei Deva.

आगत्य च ततस्तूर्णं तमाचष्ट बृहस्पतेः ।
अणुमात्रेण वपुषा पद्मतन्त्वाश्रितं प्रभुम् ॥१२॥
āgatya ca tatas tūrṇaṃ tam ācaṣṭa bṛhaspateḥ |
aṇu mātreṇa vapuṣā padmatantv āśritaṃ prabhum ||12||

Quindi tornato da Brihaspati, raccontò che quel potente, con il corpo rimpicciolito era nascosto in un gambo di loto.

गत्वा देवर्षिगन्धर्वैः सहितोऽथ बृहस्पतिः ।
पुराणैः कर्मभिर्देवं तुष्टाव बलसूदनम् ॥१३॥
gatvā devarṣigandharvaiḥ sahito ‘tha bṛhaspatiḥ |
purāṇaiḥ karmabhir devaṃ tuṣṭāva balasūdanam ||13||

Raggiunto quel luogo insieme ai Deva, ai Rishi e ai Gandharva, Brihaspati elogiava le antiche imprese del Deva uccisore di Bala.

महासुरो हतः शक्र नमुचिर्दारुणस्त्वया ।
शम्बरश्च बलश्चैव तथोभौ घोरविक्रमौ ॥१४॥
mahāsuro hataḥ śakra namucir dāruṇas tvayā |
śambaraś ca balaś caiva tathobhau ghoravikramau ||14||

O Shakra, il grande Asura, il crudele Namuchi[1] fu da te ucciso, così Shambara[2] e Bala, tutti di grande valore.

शतक्रतो विवर्धस्व सर्वाञ्शत्रून्निषूदय ।
उत्तिष्ठ वज्रिन्संपश्य देवर्षींश्च समागतान् ॥१५॥
śatakrato vivardhasva sarvāñ śatrūn niṣūdaya |
uttiṣṭha vajrin saṃpaśya devarṣīṃś ca samāgatān ||15||

O Shatakratu, torna alla tua grandezza e uccidi tutti i nemici, alzati o branditore della folgore e guarda i Deva e i Rshi venuti da te.

महेन्द्र दानवान्हत्वा लोकास्त्रातास्त्वया विभो ।
अपां फेनं समासाद्य विष्णुतेजोपबृंहितम् ।
त्वया वृत्रो हतः पूर्वं देवराज जगत्पते ॥१६॥
mahendra dānavān hatvā lokās trātās tvayā vibho |
apāṃ phenaṃ samāsādya viṣṇutejopabṛṃhitam |
tvayā vṛtro hataḥ pūrvaṃ devarājajagatpate ||16||

O Grande Indra, dopo aver ucciso i Danava, hai salvato i mondi. O illustre, con la schiuma del mare rinvigorita dalla forza di Vishnu, o Deva Raja, o signore dell’universo, hai ucciso Vritra.

त्वं सर्वभूतेषु वरेण्य ईड्य
स्त्वया समं विद्यते नेह भूतम् ।
त्वया धार्यन्ते सर्वभूतानि शक्र
त्वं देवानां महिमानं चकर्थ ॥१७॥
tvaṃ sarvabhūteṣu vareṇya īḍyas
tvayā samaṃ vidyate neha bhūtam |
tvayā dhāryante sarvabhūtāni śakra
tvaṃ devānāṃ mahimānaṃ cakartha ||17||

O supremo, tu sei invocato da tutti gli esseri, nessuno è uguale a te. O Shakra, tu sostieni tutti gli esseri, tu fai grandi i Deva.

पाहि देवान्सलोकांश्च महेन्द्र बलमाप्नुहि ।
एवं संस्तूयमानश्च सोऽवर्धत शनैः शनैः ॥१८॥
pāhi devān sa lokāṃś ca mahendra balam āpnuhi |
evaṃ saṃstūyamānaś ca so ‘vardhata śanaiḥ śanaiḥ ||18||

O grande Indra, riacquista le forze e salva i Deva e i mondi.” E così propiziato, lentamente cresceva.

स्वं चैव वपुरास्थाय बभूव स बलान्वितः ।
अब्रवीच्च गुरुं देवो बृहस्पतिमुपस्थितम् ॥१९॥
svaṃ caiva vapur āsthāya babhūva sabalānvitaḥ |
abravīc ca guruṃ devo bṛhaspatim upasthitam ||19||

Aumentando la stazza il suo corpo tornava forte e il Deva disse al Guru Brihaspati che gli stava vicino:

किं कार्यमवशिष्टं वो हतस्त्वाष्ट्रो महासुरः ।
वृत्रश्च सुमहाकायो ग्रस्तुं लोकानियेष यः ॥२०॥
kiṃ kāryam avaśiṣṭaṃ vo hatas tvāṣṭro mahāsuraḥ |
vṛtraś ca sumahākāyo grastuṃ lokān iyeṣa yaḥ ||20||

“Cosa resta ancora da fare. Il grande Asura, il figlio di Tvashtri è stato ucciso, così il gigantesco Vritra che voleva impadronirsi dei mondi.”

बृहस्पतिरुवाच ।
मानुषो नहुषो राजा देवर्षिगणतेजसा ।
देवराज्यमनुप्राप्तः सर्वान्नो बाधते भृशम् ॥२१॥
bṛhaspatir uvāca |
mānuṣo nahuṣo rājā devarṣigaṇatejasā |
devarājyam anuprāptaḥ sarvān no bādhate bhṛśam ||21||

Brihaspati disse: “L’umano Nahusha, attraverso l’influenza dei Deva e dei Rshi, ottenuto il regno dei Deva, aspramente ci opprime.”

इन्द्र उवाच ।
कथं नु नहुषो राज्यं देवानां प्राप दुर्लभम् ।
तपसा केन वा युक्तः किंवीर्यो वा बृहस्पते ॥२२॥
Indra uvāca
kathaṃ nu nahuṣo rājyaṃ devānāṃ prāpa durlabham |
tapasā kena vā yuktaḥ kiṃ vīryo vā bṛhaspate ||22||

Indra disse: “In che modo Nahusha ha ottenuto il difficile ad aversi regno dei Deva? O Brihaspati, con quale Tapas o quale potenza?”

बृहस्पतिरुवाच ।
देवा भीताः शक्रमकामयन्त
त्वया त्यक्तं महदैन्द्रं पदं तत् ।
तदा देवाः पितरोऽथर्षयश्च
गन्धर्वसंघाश्च समेत्य सर्वे ॥२३॥
bṛhaspatir uvāca
devā bhītāḥ śakram akāmayanta
tvayā tyaktaṃ mahad aindraṃ padaṃ tat |
tadā devāḥ pitaro ‘tharṣayaś ca
gandharvasaṃghāś ca sametya sarve ||23||

Brihaspati disse: “Dopo che tu hai lasciato il governo, i Deva impauriti desideravano un Shakra, allora i Deva, i Pitri, i Rishi e le schiere dei Gandharva riuniti.

गत्वाब्रुवन्नहुषं शक्र तत्र
त्वं नो राजा भव भुवनस्य गोप्ता ।
तानब्रवीन्नहुषो नास्मि शक्त
आप्यायध्वं तपसा तेजसा च ॥२४॥
gatvābruvan nahuṣaṃ śakra tatra
tvaṃ no rājā bhava bhuvanasya goptā |
tān abravīn nahuṣo nāsmi śakra
āpyāyadhvaṃ tapasā tejasā ca ||24||

O Shakra, raggiunto Nahusha dissero: “Divieni il protettore del mondo”. E Nahusha rispondeva: “Non sono capace, infondete in me la forza del Tapas.”

एवमुक्तैर्वर्धितश्चापि देवै
राजाभवन्नहुषो घोरवीर्यः ।
त्रैलोक्ये च प्राप्य राज्यं तपस्विनः
कृत्वा वाहान्याति लोकान्दुरात्मा ॥२५॥
evam uktair vardhitaś cāpi devai
rājābhavan nahuṣo ghoravīryaḥ |
trailokye ca prāpya rājyaṃ tapasvinaḥ
kṛtvā vāhān yāti lokān durātmā ||25||

I Deva esaudirono la richiesta e lo rinforzarono, divenuto potente Nahusha divenne re, ottenuto il trono dei tre luoghi, ha messo gli asceti al traino e ora vaga per i mondi.

तेजोहरं दृष्टिविषं सुघोरं
मा त्वं पश्येर्नहुषं वै कदाचित् ।
देवाश्च सर्वे नहुषं भयार्ता
न पश्यन्तो गूढरूपाश्चरन्ति ॥२६॥
tejo haraṃ dṛṣṭiviṣaṃ sughoraṃ
mā tvaṃ paśyer nahuṣaṃ vai kadā cit |
devāś ca sarve nahuṣaṃ bhayārtā
na paśyanto gūḍharūpāś caranti ||26||

Gli occhi di Nahusha sono velenosi, con lo sguardo ruba energia, perciò non guardarlo, i Deva terrorizzati vivono nascosti per non guardare Nahusha.”

शल्य उवाच ।
एवं वदत्यङ्गिरसां वरिष्ठे
बृहस्पतौ लोकपालः कुबेरः ।
वैवस्वतश्चैव यमः पुराणो
देवश्च सोमो वरुणश्चाजगाम ॥२७॥
śalya uvāca |
evaṃ vadaty aṅgirasāṃ variṣṭhe
bṛhaspatau lokapālaḥ kuberaḥ |
vaivasvataś caiva yamaḥ purāṇo
devaś ca somo varuṇaś cājagāma ||27||

Shalya disse: “Mentre Brihaspati, il migliore della razza di Angira, stava ancora parlando, il Lokapala[3] Kubera[4], il figlio di Vivasvata, l’antico Yama, l’anziano Soma e Varuna, arrivarono.

ते वै समागम्य महेन्द्रमूचु
र्दिष्ट्या त्वाष्ट्रो निहतश्चैव वृत्रः ।
दिष्ट्या च त्वां कुशलिनमक्षतं च
पश्यामो वै निहतारिं च शक्र ॥२८॥
te vai samāgamya mahendram ūcur
diṣṭyā tvāṣṭro nihataś caiva vṛtraḥ |
diṣṭyā ca tvāṃ kuśalinam akṣataṃ ca
paśyāmo vai nihatāriṃ ca śakra ||28||

Raggiunto il grande Indra dissero: “E’ un fortuna che Vritra il figlio di Tvashtri sia stato ucciso, o Shakra, o uccisore di nemici, è una fortuna che sei in salute.”

स तान्यथावत्प्रतिभाष्य शक्रः
संचोदयन्नहुषस्यान्तरेण ।
राजा देवानां नहुषो घोररूप
स्तत्र साह्यं दीयतां मे भवद्भिः ॥२९॥
sa tān yathāvat pratibhāṣya śakraḥ
saṃcodayan nahuṣasyāntareṇa |
rājā devānāṃ nahuṣo ghorarūpas
tatra sāhyaṃ dīyatāṃ me bhavadbhiḥ ||29||

Shakra furioso verso Nahusha propriamente rispose: “Ecco il Deva Raja Nahusha dal terribile aspetto, concedetemi la vostra potenza.”

ते चाब्रुवन्नहुषो घोररूपो
दृष्टीविषस्तस्य बिभीम देव ।
त्वं चेद्राजन्नहुषं पराजये
स्तद्वै वयं भागमर्हाम शक्र ॥३०॥
te cābruvan nahuṣo ghorarūpo
dṛṣṭī viṣas tasya bibhīma deva |
tvaṃ ced rājan nahuṣaṃ parājayes
tad vai vayaṃ bhāgam arhāma śakra ||30||

E loro risposero: “O Deva, Nahusha è tremendo e il suo sguardo velenoso, noi lo temiamo, se tu o re, o Shakra, sconfiggerai Nahusha, allora anche noi ne vorremmo guadagno.”

इन्द्रॊ ऽबरवीद भवतु भवान अपां पतिर
यमः कुबेरश च महाभिषेकम ।
संप्राप्नुवन्त्व अद्य सहैव तेन
रिपुं जयामॊ नहुषं घॊरदृष्टिम ॥३१॥
indro ‘bravīd bhavatu bhavān apāṃ patir
yamaḥ kuberaś ca mahābhiṣekam |
saṃprāpnuvantv adya sahaiva tena
ripuṃ jayāmo nahuṣaṃ ghoradṛṣṭim ||31||

Indra disse: “Così sia. Tu, il signore delle acque, Kubera e Yama siate incoronati con me e insieme sconfiggiamo Nahusha dal terribile sguardo.

ततः शक्रं ज्वलनोऽप्याह भागं
प्रयच्छ मह्यं तव साह्यं करिष्ये ।
तमाह शक्रो भविताग्ने तवापि
ऐन्द्राग्नो वै भाग एको महाक्रतौ ॥३२॥
tataḥ śakraṃ jvalano ‘py āha bhāgaṃ
prayaccha mahyaṃ tava sāhyaṃ kariṣye |
tam āha śakro bhavitāgne tavāpi
aindrāgno vai bhāga eko mahākratau ||32||

Quindi il fuoco diceva a Shakra: “Dammi la mia parte e ti darò assistenza.” Shakra rispose: “O Agni, vi sarà un’unica porzione tra Indra e Agni nel grande rito.”

एवं संचिन्त्य भगवान्महेन्द्रः पाकशासनः ।
कुबेरं सर्वयक्षाणां धनानां च प्रभुं तथा ॥३३॥
evaṃ saṃcintya bhagavān mahendraḥ pākaśāsanaḥ |
kuberaṃ sarvayakṣāṇāṃ dhanānāṃ ca prabhuṃ tathā ||33||

Così pensando il grande Bhagavan Indra, punitore di Paka, a Kubera diede la signoria delle ricchezze e degli Yaksha.

वैवस्वतं पितॄणां च वरुणं चाप्यपां तथा ।
आधिपत्यं ददौ शक्रः सत्कृत्य वरदस्तदा ॥३४॥
vaivasvataṃ pitṝṇāṃ ca varuṇaṃ cāpy apāṃ tathā |
ādhipatyaṃ dadau śakraḥ satkṛtya varadas tadā ||34||

Al figlio di Vaivasvata diede il regno dei morti e a Varuna il regno delle acque. Così il benefico Shakra li onorava concedendo le sovranità.”


NOTE:

[1] Namuchi: Nome di un potente Asura.
[2] Śambara (शम्बर) — Nome di un potente Asura.
[3] Lokapāla (लोकपाल) — Termine generico per le divinità che presiedono le direzioni. Ma anche il Monte dove le divinità siedono in conclave.
[4] Kuvera (कुवेर) — Il tesoriere celeste.

ARTICOLI CORRELATI
- Link esterno -spot_img

Popolari

Commenti recenti